Nadat vorige week 10 APPM-ers een visum aanvraag hadden ingevuld, let wel de een met meer moeite dan de ander, was het  vandaag zover om de aanvraag in te dienen bij de ambassade van Ghana in Den Haag.

Aangezien de visum aanvraag contant betaald moest worden was de eerste uitdaging om een werkende pinautomaat te vinden die bereid was om € 500 af te geven. De eerste pinautomaat bleek buitenwerking nadat mijn pas al was ingeslikt, die na voldoende geduld gelukkig weer terug kwam. De tweede pinautomaat bleek helaas niet toereikend om met een enkele pas het benodigde bedrag op te nemen. Met de inzet van een tweede bankpas was de buidel voldoende gevuld om te vertrekken naar de ambassade.

Het eerste dat opvalt bij aankomst van de ambassade is het feit dat het gebruik van een mobiele telefoon uit de boze is. Er hangen hiervan ruim voldoende meldingen dat een excuus dat je het niet gezien hebt waarschijnlijk snel ongegrond is. Bij binnenkomst wordt je hier door de Ghanezen dan ook nog vriendelijk op geattendeerd. Overigens begrijp ik nog steeds niet wat de reden er van is.

Na het melden van de reden van mijn bezoek kon het lange wachten beginnen. In eerste instantie lijkt dit vrij saai, maar al snel blijkt dat wij veel dank verschuldigd zijn aan Habitat voor de hulp van het invullen van onze visa aanvragen. Dat heeft voor voldoende vermaak gezorgd. Denk aan mensen die geen kapitaalblokletters hebben gebruikt, mensen die zich plots bedenken dat ze maar een foto hebben in plaats van vier en daardoor snel even naar de fotograaf (die toevalligerwijs een straat verderop zit) gaan, een complete groep die gekozen heeft voor een zaken visum dat niet blijkt te werken, dit wijzigen in een toeristen visum, maar die verandering wordt niet geaccepteerd. Een kleine twee uur later was het dan zover, in room 2 kon ik mij melden voor onze aanvraag.

Nadat de vrouw met een zucht duidelijk was geworden dat ik voor tien visa aanvragen kwam begon het checken. Iedereen kreeg de persoonlijke check op volledigheid van het formulier. Hierdoor kreeg ik de mogelijkheid om voor Wim een beroep te kiezen (hij had het zelf niet ingevuld) en heeft de vriendelijke dame een aanvullende naam gekozen voor Erwin H. Het resulteerde erin dat uiteindelijk de aanvraag akkoord was, doordat alle paspoorten en aanvragen bij elkaar worden gebonden met elastiek en voor het oog in een willekeurige doos worden gedeponeerd. Vervolgens ga je weg met een simpel briefje dat over een week moet leiden tot terugave van tien paspoorten met een visum voor Ghana.

Harm-Jan

Tien APPM-ers vertrekken 25 september voor een bouwreis naar Ghana. Inmiddels is de tweede voorbereidingsbijeenkomst voor onze bouwreis achter de rug. Het vertrek naar Ghana is daardoor voor het gevoel een stuk dichterbij gekomen. Hoogste tijd dus om met een blog te starten.

 In twee voorgaande jaren heeft APPM ook deelgenomen aan bouwreizen, maar dit jaar is de groep collega's die de reis onderneemt groter. De bestemming is ook anders dan bij de eerdere reizen. het wordt Nkwantakese, in de buurt van Kumasi. Misschien krijgen we de nog de gelegenheid om te kijken in het dorp waar APPM-collega's in 2008 en 2009 hebben gebouwd.

Het verkrijgen van een visum lijkt vooralsnog het grootste obstakel om daadwerkelijk ter plaatse te komen: het invullen moet namelijk bijzonder secuur gebeuren volgens de meest recent doorgekomen aanwijzingen van de ambassade. Afgelopen week hebben we dit veiligheidshalve collectief ingevuld zodat we allemaal op dezelfde (juiste) wijze het visuminvullen. Niet bij iedereen gaat dit vlekkeloos. opnieuw beginnen op een nieuw formulier is de enige oplossing. Harm-Jan heeft zich bereid verklaard het visum voor ons allemaal te gaan halen.

In de komende periode zullen we op deze plek over onze belevenissen tijdens de voorbereidingen en tijdens ons verblijf ter plaatse schrijven. Tien APPM-ers die bloggen, dat wordt vast een bijzondere, bonte stoet verhalen.

Wim