Inmiddels zijn we al weer 4 dagen aan het bouwen en begint de fysieke gesteldheid zijn tol te eisen. Het puffen en het kreunen is al begonnen bij het uit bed stappen. maar het enthousiasme is er niet minder en we blijven elkaar motiveren. Na al vier zware arbeid te hebben gehad moest er vandaag beton gestort worden in de " ringbeam" (bovenste rand als basis voor de dakconstructie) en moest er een fundering gehakt en gegraven worden.  Het betonstorten gaat op de tradionele afrikaanse manier. van oude cementzakken wordt een hoofdbescherming gemaakt waarna je het beton in metalen schalen op je hoofd vervoerd. Bij voorkeur met losse handen, maar zover zijn we nog niet gevorderd. Voor een nieuwe woning is vandaag de basis gelegd door de fundering te graven. Echt een zware klus waarvoor een aantal mensen zich listig hebben weten te drukken. Vandaag zijn we dan wel zover gekomen dat daar morgen ook beton gestort kan worden.

Na 5 dagen kunnen al een beetje de groepbalans opmaken:

De Haas ontpopt zich als een ware "huski". Niet gehinderd door de enige vermoeidheid weet hij het tempo hoog te houden. Zijn enthousiasme kent geen dalen en 's avonds wordt nog prive zwemles gegeven aan onze ghaanse begeleiders en andere waterliefhebbers.

Nelleke moet het helaas een beetje rustig aan doen door blessureleed maar weet dit wel fantasch te onderdrukken.

Meijer is een noeste arbeider en heeft behalve sterke benen ook sterke armen. Geen enkel spoor van een zogenaamd  "Zoetemelk syndroom"  bij het vroegere AVRO's Sterrenslag (wie kent het nog). Daarnaast ook nog eens benoemd door de ghaanse arbeiders tot handsome guy van de bouwplaats. 

Wim onze " APPM bouwplaatsfotograaf"  heeft al het een ander op de gevoelige plaat weten te leggen. We kijken dan ook uit naar een mooie selectie.

Micha weet tijdens de middaglunch uitgebreid verhalen te vertellen over voetbalstadions waarbij zijn overall onder de tafel op zijn enkels hangt. M.a.w. hij voelt zich helemaal thuis! Misschien nog wel een leermomentje voor de academy? Wouter heeft het toch maar lastig met de zon. Factor 50 wordt met regelmaat dik aangebracht zodat  zijn gezicht wit uitslaat wat het voordeel heeft dat je de rode vlekken van de inspanning niet ziet (Pfff).

Tjitske laat zich niet kennen op de bouwplaats. Als een ware bouwvakker gaat niets uit de weg en pakt alles aan. Helaas vergat ze vandaag het laatste treedje van de opstap bij de voordeur waardoor een pas op de plaats moest worden gemaakt. We gaan morgen zien hoe erg het is.  

Hemmelder probeert zich als teamoudste als een zogenaamde afrikaanse chief  te drukken bij de vervelende klusjes onder het mom van "alles voor het teamproces".

Ook Geert is het lachen nog niet vergaan. Met zijn woestijncap (pet met slabbertje in de nek) wordt zorgvuldig met de klimaatomstandigheden rekening gehouden om gretig door te kunnen werken. 

Harm-Jan onze benjamin het het bouwteam gaat overal onbevangen in zoals een echte junior behoort te doen. We hebben hem dan ook hard nodig om de senioren onder ons een beetje te ontlasten.  

En last but not least onze Mirjam, onze habitat begeleider. Zij weet als geen ander hoe zwaar wij het hebben....

Kortom we hebben een fantatisch team en gaan morgen weer een geweldige dag tegemoet. Vanavond  Morgen de laatste dag. Slechts alleen in de ochtend wordt gewerkt. Nu even tijd voor een powernap.....