Een prachtige omgeving. Mooi uitzicht over de bergen. Glimlachende gezichten. Verlegen kinderen die zich verschuilen achter de vrolijk gekleurde rokken van hun moeder. Je zou even vergeten dat deze mensen hun huizen zijn kwijtgeraakt door een landverschuiving en onder erbarmelijke omstandigheden hebben geleefd.

Tijdens mijn reis door Centraal-Amerika, deed ik ook het wonderschone Guatemala aan. Habitat for Humanity heeft hier een paar fantastische projecten opgezet voor mensen die hulp nodig hebben bij het verkrijgen van veilige huisvesting. Ik bezocht een van deze projecten in de provincie Sololá, zo’n drie uur reizen van de hoofdstad Guatemala.

Na kennisgemaakt te hebben met Angelo, een medewerker van Habitat for Humanity in Guatemala, vertrokken we met een minibus vanaf de stad Sololá de bergen in. Ergens langs de grote weg stapten we uit en vervolgden we onze weg te voet over een onverhard pad langs de akkers. Aan het einde van dit pad stonden wat huisjes. Een dorpje was het bijna niet te noemen, echter deze groep huizen bij elkaar had toch een naam: Chaquij Ya. In Chaquij Ya staan een aantal huizen die in samenwerking met Habitat for Humanity zijn gebouwd. De veelal net opgeleverde huizen waren gemakkelijk te herkennen aan de wapperende Habitat for Humanity vlaggetjes.



Mijn bezoek aan Chaquij Ya was een erg bijzondere ervaring en ik heb deze mensen na onze ontmoeting in mijn hart gesloten. Vooral de verhalen van de twee families die ik sprak raakten me. Beide gezinnen zijn hun vorige woning, van golfplaten en klei, kwijtgeraakt door een landverschuiving. In de periode van april en mei valt in deze regio namelijk heel veel neerslag, met alle gevolgen van dien.

De twee families hebben mij hun door Habitat for Humanity gefaciliteerde nieuwe woning en keuken laten zien. Ik maakte allereerst kennis met Pedro en Manuela Saloj en hun vier kinderen. Ze wonen nu sinds begin april in hun nieuwe woning. Manuela begint te stralen wanneer ze erover verteld: “Het is een sterk huis en veel comfortabeler.” Tevens hebben zij nu een veel betere keuken. Voorheen kookten ze op een kampvuur in hun woning, wat natuurlijk geen gezonde en veilige situatie opleverde. De rook bleef in de woning hangen en het was zeer brandgevaarlijk. Dankzij Habitat for Humanity hebben zij nu een stenen oven en zelfs een pijp die de rook naar buiten begeleid. Pedro heeft deze samen met een van de medewerkers van Habitat for Humanity gebouwd. De plaat boven deze oven wordt warm. Hierop kunnen de pannen staan waarin het voedsel wordt bereid. Zo kunnen ze nu gemakkelijk bonen en koffie klaarmaken. 
 


Het tweede gezin wat ik ontmoette liet mij hun net opgeleverde woning zien. Ook de achternaam van deze familie is Saloj. Delia Saloj en haar twee kinderen Sergio en Yovanni leidden me al glimlachend rond door een klein betonnen huisje, met twee kamers, waarvan een de slaapkamer is. In de huiskamer staan een paar stoelen en een kast. De bouw en inrichting zijn sober, maar zeer praktisch en veilig. Delia is enorm blij dat de regen nu niet meer binnenkomt en ze haar spullen droog kan houden en bovendien droog kan slapen met haar gezin. In tegenstelling tot in het vorige huis, van golfplaten en klei, komt er geen kou en water meer binnen in hun nieuwe huis.

De familie Saloj vertelde ook me dat rondom de huizen de akkers liggen waar zij en een paar andere families hun groenten verbouwen. Deels voor eigen gebruik en deels voor de verkoop op de plaatselijke markt. De kinderen van deze families gaan naar school. Op deze manier leiden de families hier met elkaar een eenvoudig, doch gelukkig bestaan. Dolgelukkig met de nieuwe voorzieningen die zij hebben verkregen. Deze verandering heeft hun leven stukken gemakkelijker en veiliger gemaakt. Vooral omdat ze nu minder bang hoeven te zijn voor landverschuivingen en slecht weer. Met een grote glimlach op mijn gezicht neem ik afscheid van de Saloj families. En zij zwaaien mij al lachend vanachter hun raam uit.

12 mei 2011, Ilse Ambachtsheer