Wij hebben de vloer gestort en nu staan de muren van het huis van Alice al.

Alice voor haar huis in aanbouw.

Dag 9   de terugreis naar -1 graden

 Om 5 uur in de ochtend stond de wandelende 'wake up call' aan de deur want het was vroeg dag. Na snel een Engels ontbijtje te hebben genuttigd hebben we de koffers gepakt en zijn vertrokken naar het vliegveld. Daar hebben we afscheid genomen van Ben en Steve de chauffeurs.

Na 1 ½ uur waren we allemaal binnen tot aan de gate waar we nog een ½ uurtje voor ons zelf hadden.

De reis met Kenya Airlines verliep rustig en voor Jan hadden ze een speciale plaats geregeld om alvast aan de kleinkinderen te kunnen wennen...

We landden op tijd in het koude land ( 32 graden verschil) en eindelijk kon Jan tot rust komen totdat de schuifdeuren los gingen en daar een delegatie stond uit Gaanderen incl. Kleinkinderen. Na afscheid te hebben genomen van Lenneke Hoedemaker en Jan van Hal zijn we vertrokken met de bus naar Oosterbeek waar Jos en Ktty en diversen familie leden ons stonden op te wachten, een klein gezelschap is gelijk doorgereden naar Didam waar Roos en de kids stonden.

Hierbij kwam een einde aan een uitdagende en indrukwekkende week in Kenia.

We willen iedereen bedanken die ons heeft ondersteund de afgelopen week of een steentje heeft bijgedragen . Ook een dank aan de familie die thuis was en ons achter de schermen heeft ondersteund, toppie.

Extra dank aan Maartje Scheerder die diversen malen per telefoon het Blog heeft ingevuld als we weer eens niet konden inloggen (de gehele tijd in Eldama Ravine), tevens heeft zij een Facebook aangemaakt zodat mensen ook foto’s konden zien de gehele week, super goed en leuke reacties, u kunt nog vriend worden door zich aan te melden  “ bouwsociëteit Arnhem

 Ps. Blijf dit blog nog de komende weken bezoeken want er komen nog filmpjes en foto’s aan.

Tevens is ons virtuele huis nog niet af dus een kleine donatie is welkom, en wij weten 100% zeker dat het goed wordt besteed.

Kwa Heri!

Names het gehele bouwteam,

Eric,

Het bouwteam, 

Jos, Kitty, Jan, Han, Fons, Trees , Ellen, Thijs, Gerrit , Oosten (mr. East),

Martijn (stinkie winkie),  Marius, Lenneke en Eric

Jambo habari yako volgers,

Bij deze doe ik jullie nog onze belevenissen toekomen van de zaterdag. We moesten vroeg uit de veren, 6:00 want het vertrek stond gepland om 7:15.Het was zoals gewoonlijk een koud ochtend ontbijtje. Na ontvangst van de lunchpakketjes van chefkok Paul (die alleen maar glimlachte de hele week van geluk, want er was werk dus loon), Paul heeft tevens het fel bevraagde oranje t-shirt van Jos gekregen, omdat hij zich aan zijn belofte heeft gehouden door de laatste avond patat met kip te serveren (en dat was lekker na een weekje rijst met geit), hebben we afscheid genomen van het personeel en ons gesetteld in twee busjes.

Onze eerste tussenstop was na een half uurtje, we passeren de evenaar en aangezien je er niet elke dag langs komt hebben we er even een fotootje geschoten. Ben de chaffeur vertelde dat je aan het draaien van het water in het doucheputje kunt zien aan welke kant je van de evenaar bent. Gelukkig woont er op de lijn van de evenaar niemand, anders weten we niet hoe dan het water wegloopt…    Er liep wel een koe over de lijn en je zag gelijk dat de linksdraaiende melk rechts werd (dus nu weten we ook hoe slagroom ontstaat).

Na een uurtje te hebben gereden kwamen we aan in Nakura (5^e stad van Kenia). Hier zijn we naar een natuurpark gegaan, wat bekend staat om zijn flamingo’s. De bouwbusjes werden omgebouwd naar safariauto’s. Het park was rijk gevuld met dieren en onze vaste chauffeurs hebben ons in korte tijd alles verteld over de dieren. En als toetje hebben ze ons een neushoorn laten zien. Olifanten waren er niet, want daar was het park te klein voor. We hebben bovenop een uitzichtpunt over het meer het broodje van Paul opgegeten. Na een uurtje of wat dieren te hebben gespot en stof te hebben gesnoven hebben we het park verlaten. We waren er met z’n allen over eens dat het een leuk uitje was na een week buffelen (deze waren trouwens ruim aanwezig in het park). En zo gingen we van de luxe kant weer de armoede in. Wat was het contrast groot toen we weer aan de andere kant van het hek stonden. We zeiden nog onderling tegen elkaar: “de dieren wonen nog luxer als de mensen.”

Onderweg hebben we nog snel een hapje gegeten en hebben daar Ben en Steve bedankt voor hun inzet en hun betrokkenheid bij het bouwen. We zijn toen langzaam richting Nairobi gereden. Het was een hele belevenis hoe men daar rijdt over een tweebaansweg. Want het inhalen van de vrachtwagens in een bergpas blijft een uitdaging.

Bij binnenkomst van Nairobi was er genoeg armoede en ellende te zien met de sloppenwijken. En hoe verder je in de stad kwam hoe beter het werd. En zo kwamen we in het donker aan bij ons hotel.

Na een snelle douche zijn we vertrokken voor een diner die werd aangeboden door Habitat Kenia. We werden hartelijk ontvangen door de directeur en projectleider (Festus). Voor ons gevoel was de locatie een beetje over de top en stond dit niet in contrast met de doelstelling van Habitat. Er werden lovende woorden uitgesproken naar ons toe voor de goede inzet en donatie. En als beloning ontvingen we persoonlijk een oorkonde. Als laatste heet Jan namens de groep Habitat Kenia bedankt voor hun goede inzet wat ze doen om Kenianen gezond en veilig te kunnen laten wonen en dat ze zich beter hierdoor kunnen ontwikkelen (wat weer ten goede komt voor nog kansarmeren). Tevens heeft Jan Jos en Kitty genoemd die de grote drijfkrachten waren achter deze onderneming, maar helaas moesten afhaken ivm gezondheid. Gelukkig ging het nu beter met Jos volgens de laatste berichten die Lenneke had ontvangen. Jos en Kitty werden bedankt met een applaus. En als laatste bedankte Jan onze VRIJWILLGER Lenneke Hoedemaker. Wat heeft zij zich uitstekend ingezet om alles in goede banen te leiden en ook nog mee te helpen op de bouw. We kunnen weinig minpunten ontdekken van haar op de bouwtermen na, maar die hebben we snel bijgebracht. Nu heeft dus Habitat een top vrijwilliger die de bouwtermen verstaat. Als bedankje hebben we haar een toepasselijk cadeautje gegeven: een vader en moeder die hun kindje beschermen wat is gemaakt uit een Keniaanse steen.

 Na afscheid te hebben genomen van de Keniaanse delegatie zijn we teruggebracht naar ons hotel, waar we gelijk naar bed zijn gegaan, want zondag is om vijf uur het ontbijt besteld.

Kwa heri!

Het bouwteam.

Erik en slaapmaatje Han