Aangezien we voor alles een taxi moeten regelen, probeer ik zoveel mogelijk te combineren tijdens zo’n taxiritje. Het is al meerdere keren voorgekomen dat de taxichauffeur ons afzet en later op een afgesproken tijdstip weer ophaalt. Uiteraard weten de kinderen van het Afrikaanse kwartiertje, maar het komt ook regelmatig voor dat we een uur of zelfs twee uur  staan te wachten. Voor mij is dat nog wel te begrijpen, leg dat maar eens uit aan een kind van twee of vier. Dan wordt ons westerse (on)geduld weer eens op de proef gesteld.

‘My brother’
En vorige week ben ik erin gestonken… Ik stond met een megakar vol met tonnen water, melk en acht broden te wachten op onze chauffeur. Toen ik iemand naar me zag zwaaien, was ik helemaal in mijn nopjes dat de taxichauffeur er zo mooi op tijd was. Dat had me natuurlijk genoeg moeten zeggen… Uiteraard was de chauffeur heel behulpzaam en prees ik hem voor zijn fijne timing. Hij gaf aan dat hij de broer was van degene die ik gebeld had (ja ik weet het, wie stinkt daar nog in). Zijn ‘broer’ moest namelijk nog ergens heen (en ook dat klopt natuurlijk altijd). Allemaal heel fijn, tot ik gebeld werd door de ‘echte’ taxichauffeur die inderdaad iemand anders gestuurd had, maar ik kwam er al gauw achter dat ik toch niet bij zijn echte ‘my brother’ in de auto zat.

Jesse, Noa en Imme naar school in Malawi
Vandaag zijn Jesse, Noa en Imme naar de school geweest waar ook de kinderen van onze taxichauffeur op zitten. Hij had gevraagd of ze een keer mochten meedraaien en dat mocht. Imme zat in een gecombineerde groep 2/3 met ongeveer 10 kinderen. De meesten konden wel al een beetje lezen. Imme en ik stonden voor de klas ons uiterste best te doen om de klas in het Chichewa te begroeten, maar kregen totaal geen reactie. Toen werd ons uitgelegd dat het verboden is om op school een woord Chichewa te zeggen. En dat is er duidelijk in geramd. Zelfs toen de juf zei dat ze voor een keer iets in het Chichewa mochten zeggen, omdat het anders zo zielig voor Imme en mij was, kwam er geen kik. Imme vond de juf wel erg streng, en dat was ze ook. Er werd wel even anders les gegeven dan bij ons. Aan discipline geen gebrek. 

Jesse en Noa draaiden mee in een combiklas groep 4/5 met 7 kinderen en probeerden een taalles Engels te volgen. Jesse zat naast Hubert, de slimste van de klas, en Noa naast Evelina. In de pauze kon je zien dat spelletjes als tikkertje universeel zijn, maar Noa leerde er ook wat nieuwe bij van haar klasgenootjes.

Na school zijn we, net als iedereen hier, te voet naar huis gegaan. Een half uur lopen met een hele sliert kindertjes achter ons aan. Jesse, Noa en Imme vonden het erg leuk om onder leeftijdgenootjes te zijn en we gaan zeker nog een keertje heen.

Ook meebouwen? Dat kan, steun mijn virtuele huisje in Malawi!