Abbooooeeee!!!

Bijna alles is indrukwekkend hier. Eergisteren zijn we op de 'arme markt' (Race Circuit) van Kumashi geweest. Het leek net een enorme ghetto! Mooi dat er ook ruimte is voor dergelijke initiatieven uit de groep. We wilden namelijk ook graag die kant van de stad bekijken. Niemand had er spijt van want het leverde veel gespreksstof op en indrukken die we nooit zullen vergeten. Voor ons dus pure rijkdom.

De markt: veel producten die niet op de Dappermakrt zijn te verkrijgen: enorme casaves, varkenspoten, vissenkoppen, halve geitjes, warm vlees, honderden mensen die exact dezelfde producten verkopen, bedorven voedsel dat enorm stinkt, armoede, rotzooi, drukte, houtskool, veel afval dat zomaar ergens wordt neergekwakt, 11 witte Nederlanders tussen 10.000 Ghanezen, kinderen die een beetje rondhangen, drugsdealers etc. Maar vooral zagen we ook enorm veel blijde mensen die proberen het beste ervan te maken!

Dat is wonderbaarlijk in Ghana. Mensen hebben - naar Westerse maatstaven - weinig maar ze proberen er elke dag iets moois van te maken. We ervaren de Ghanezen als vrolijk en positief en ze staan telkens klaar voor een kletspraatje. Of het nu om de bouwvakkers gaat met wie werken of de marktkooplieden op de markt. Kortom: heel mooie mensen!

Foto's volgen thuis.

Micha

Dan na sie, da naa sie

Da unja mi asie (2 maal)

Efrise oejee

Na na diojee, do no ohoo

"God is machtig, God is groot". Wat een mooi lied om dat hier met elkaar te zingen. Een lied dat ons allen verbindt, blij, gelukkig en dankbaar maakt. Er is meer. Natuurlijk zal ieder zijn of haar eigen beleving hebben. Twee prachtige huizen, bijna voltooid. Alleen de daken zijn er nog niet op geplaatst. De zgn. ringbeam moet minstens een paar dagen drogen. Natuurlijk nog wel de fundering geplaatst van het 3e huis. Een niet geringe prestatie: een behoorlijke diepte dat vraagt om veel specie.

De oplevering ter plekke op gesierd door het vastnagelen van een klomp aan de gevel. Voorzien van een mooi tropisch viooltje of wat daar voor door kan gaan. Een mooier Neerlands symbool konden we niet achterlaten (met dank aan Erwin H.).

Vervolgens een prachtige afscheidsrepectie met dito toespraken. Details volgen vast in een volgend blog. Met enorm veel plezier heb ik kunnen mee werken aan 2 prachtige huizen. Een basis voor hoop en een beter leven voor 2 families. Ik heb kunnen ervaren dat het concept van Habitat werkt en daar was ik bij vertrek nog niet van overtuigd. Het voelt goed en is zelfs een soort van opluchting. De basis is deze fantische bevolking; wat een kracht en drive op zoek naar een beter leven. Zonder de lokale habitat organisatie (in bijzonder Eduard, Ernest and Peace) the (sub)Chiefs, de bouwers en alle bewoners slaagt het niet. Mooi dat wij hen hebben kunnen helpen met onze bescheiden bijdragen. Een manier van hulp die vooral gestaag moet doorgaan. In Ghana lukt het zeker en er is nog veel te doen.

Natuurlijk ook een woord van dank aan mijn collega bouwers: wat een inzet. ik dacht dat ik hoge eisen stelde aan mezelf, maar jullie weten ook niet van ophouden. Enorm leuk en stimulerend om dit op deze enthousiaste en betrokken wijze met elkaar te hebben gedaan. Hard werken, een goed gesprek en vooral ook lol. Nog een kleine twee dagen en we zijn weer thuis. Mirjam heeft zojuist al weer ingecheckt. Een mooi voorbeeld van een super leidster. Altijd ons een stapje voor. Wij merken er niets van. Last but not least dank aan APPM die dit initiatief mogelijk maakt en met passie steunt.

Hulde! Allen bedankt!

Geert

Inmiddels zijn we al weer 4 dagen aan het bouwen en begint de fysieke gesteldheid zijn tol te eisen. Het puffen en het kreunen is al begonnen bij het uit bed stappen. maar het enthousiasme is er niet minder en we blijven elkaar motiveren. Na al vier zware arbeid te hebben gehad moest er vandaag beton gestort worden in de " ringbeam" (bovenste rand als basis voor de dakconstructie) en moest er een fundering gehakt en gegraven worden.  Het betonstorten gaat op de tradionele afrikaanse manier. van oude cementzakken wordt een hoofdbescherming gemaakt waarna je het beton in metalen schalen op je hoofd vervoerd. Bij voorkeur met losse handen, maar zover zijn we nog niet gevorderd. Voor een nieuwe woning is vandaag de basis gelegd door de fundering te graven. Echt een zware klus waarvoor een aantal mensen zich listig hebben weten te drukken. Vandaag zijn we dan wel zover gekomen dat daar morgen ook beton gestort kan worden.

Na 5 dagen kunnen al een beetje de groepbalans opmaken:

De Haas ontpopt zich als een ware "huski". Niet gehinderd door de enige vermoeidheid weet hij het tempo hoog te houden. Zijn enthousiasme kent geen dalen en 's avonds wordt nog prive zwemles gegeven aan onze ghaanse begeleiders en andere waterliefhebbers.

Nelleke moet het helaas een beetje rustig aan doen door blessureleed maar weet dit wel fantasch te onderdrukken.

Meijer is een noeste arbeider en heeft behalve sterke benen ook sterke armen. Geen enkel spoor van een zogenaamd  "Zoetemelk syndroom"  bij het vroegere AVRO's Sterrenslag (wie kent het nog). Daarnaast ook nog eens benoemd door de ghaanse arbeiders tot handsome guy van de bouwplaats. 

Wim onze " APPM bouwplaatsfotograaf"  heeft al het een ander op de gevoelige plaat weten te leggen. We kijken dan ook uit naar een mooie selectie.

Micha weet tijdens de middaglunch uitgebreid verhalen te vertellen over voetbalstadions waarbij zijn overall onder de tafel op zijn enkels hangt. M.a.w. hij voelt zich helemaal thuis! Misschien nog wel een leermomentje voor de academy? Wouter heeft het toch maar lastig met de zon. Factor 50 wordt met regelmaat dik aangebracht zodat  zijn gezicht wit uitslaat wat het voordeel heeft dat je de rode vlekken van de inspanning niet ziet (Pfff).

Tjitske laat zich niet kennen op de bouwplaats. Als een ware bouwvakker gaat niets uit de weg en pakt alles aan. Helaas vergat ze vandaag het laatste treedje van de opstap bij de voordeur waardoor een pas op de plaats moest worden gemaakt. We gaan morgen zien hoe erg het is.  

Hemmelder probeert zich als teamoudste als een zogenaamde afrikaanse chief  te drukken bij de vervelende klusjes onder het mom van "alles voor het teamproces".

Ook Geert is het lachen nog niet vergaan. Met zijn woestijncap (pet met slabbertje in de nek) wordt zorgvuldig met de klimaatomstandigheden rekening gehouden om gretig door te kunnen werken. 

Harm-Jan onze benjamin het het bouwteam gaat overal onbevangen in zoals een echte junior behoort te doen. We hebben hem dan ook hard nodig om de senioren onder ons een beetje te ontlasten.  

En last but not least onze Mirjam, onze habitat begeleider. Zij weet als geen ander hoe zwaar wij het hebben....

Kortom we hebben een fantatisch team en gaan morgen weer een geweldige dag tegemoet. Vanavond  Morgen de laatste dag. Slechts alleen in de ochtend wordt gewerkt. Nu even tijd voor een powernap.....

dinsdag (dag 2) zijn we weer vol goed moed aan de slag gegaan. die huizen moeten en zullen, dus de stenen werden in flink tempo gestapeld. Morter! wqas de meest gehoorde kreet van de dag. Dan bouwe krijgen we steeeds beter in de vingers en sommmigen van ons mogen al zelfstandig aan de slag (erwin en erwin), natuurlijk wel onder toeziend oog van de boss-man. Het was een lange dag. Van 8 tot 4 op de bauwplaats, maar het resultaat was er zeker. Na het bouwen hebben we ons een beetje opgefrist met een emmer water en natte doekjes en toen was het tijd voor de kinderen. Da rattenvanger van hamelen had zijn fluit, wij hebben en belleblaas! 20 kinderen door het dolle achter de bubbels aan, wat een mooi gezicht! Na weer een fantastische maaltijd van Peace (die maaltijden schud ze zo uit haar mouw) kwam het koor langs. In het donker hebben we genoten van Ghanese gospel, al dansen met het koor en natuurlijk de kinderen. Moe maar voldaan hebben we het koor weer thuis gebracht en mochten wij ook ons mandje weer in.

gister was een zware dag. We begonnen met stenen de heuvel op rennen met een kruiwagen. 2 keer 20 kilo in de kruiwagen, afzetten en niet struikelen over de boomwortels. vervolgens een treintje om nog meer stenen door te geven, en net toen we dachten dat het zware werk gedaan was brak de zon door. Geert is in de veronderstelling dat zijn hooofd een kraan is. Het water kan niet snel genoeg naar binnen gaan. Na de lunch zijn we dan ook niet doorgegaan maar op ontdekkingstochtgegaan door de markten/sloppenwijk van Kumasi. Zeer indrukwekkend. Levende geiten worden nattulijkn vervoerd in een bak op je hoofd, kinderen spelen in de goot en alles is te koop. uitgeput van alle indrukken was het bijmkomen in het zwembad waar ronald als volleerd badmeester onze ghanese begeleiders heeft leren zwemmen.

nu weer de bus in voor de volgende dag. de toiletgebouwen willen we afkrijgen en en schijnen funderinge te wachten om door ons gegraven te worden....

Vandaag is het dan echt begonnen. De handen uit de mouwen. Vanmorgen al vroeg vertrokken om de lokale files voor te zijn en uiteraard om werk te kunnen verzetten. Na een korte cursus bouwveiligheid werden onze habitat begeleiders voorgesteld. Onder aanvoering van "Boss-man" (matthew) werden de eerste lijnen opgesteld om stenen aan te voeren naar de locatie om te beginnen met stapelen. Ondanks dat velen van ons eelt op de vingers hebben van het typen en bellen ging ons dit heel goed af. Als volleerde bouwvakkers hielden we een hoog tempo aan. Na een half uurtje hadden we dan ook genoeg stenen om met de opbouw te beginnen. We zijn gestart in 2 groepen. Iedere groep een huis. hoewel de warmte vandaag reuze meeviel druppelen de zweetdruppels in ruime mate. De eerste kringen rondom de oksels en billen waren goed te zien in onze nieuw aangeschafte werkbroeken. Communicatie met de begeleiders van habitat ging erg goed omdat wij weinig tegenspraak gaven. Als makke lammeren deden we precies wat ons werd opgedragen. Zelfs de organisatie was beter dan wat wij van de eerdere groepen hebben gehoord. ook de ghanezen toonden interesse in onze onderlinge verhoudingen. Zo werd toch echt verondersteld dat Harm-Jan de zoon was van Geert en Tjitske en Wouter broer en zus waren. Uiteraard hebben we dit volmondig beaamd. Vandaag zijn we ook deelgenoot geworden van de eerste tropische regenstorm. Tegen de middag werd de bouw dan ook direct stilgelegd en hebben schuilgehouden in een naastgelegen woning in aanbouw. Door de regen werd de zandbak omgetoverd in een ware modderpoel. Het eerste slachtoffer was dan ook Wouter die op een flauwe helling vol onderuit ging op zijn kont. Gelukkig hoefden de BHV-ers onder ons niet in actie te komen en kon Wouter vrolijk verder gaan met voegen, wat hij overigens met veel enthousiasme en deskundigheid deed. Ronald ontpopte zich als een standwerker op de bouwplaats en Micha van de flauwe grappen die heerlijk werden ingekopt door iedereen. Tijdens de lunch hebben wij kennisgemaakt met de toekomstige bewoonster marie van een van de woningen. Ze was dolenthousiast over onze verrichtingen. Wij mochten zelfs vandaag bij haar oude woning kijken in het dorp verderop. Daar werden we ontvangen door tientallen vroijke kinderen en hun ouders. Erg indrukkend!  Kortom na 1 dag kunnen we opmaken dat we voor 2 woningen 4 lagen stenen hebben gemetseld, geen zware blessures hebben opgelopen, de rijst met kip iedereen nog goed is gevallen een wederzijdse fanclub hebben met de lokale bevolking en zin hebben in de volgende dagen. Morgen weer om 06.00 uur aantreden....... 

Erwin en Tjitske