HBC 2018

RSS Follow this blog

Lees hier alle belevenissen van het HBC 2018 team in Guatemala. Meer weten over deze bouwreis en deelnemers klik hier.

Klik hieronder voor een album met alle foto's

 

 

Cumpleanos para Wim

 

Gisterenavond werd wederom een bezoek afgelegd aan een van de restaurants die Panajachel rijk is. Bij het teruglopen naar het hotel komen de zoete klanken van een Maya band ons tegemoet – dat klinkt gezellig! En ja hoor, er zitten al een aantal teamleden te genieten van de lokale hits. Er blijkt een culturele bijeenkomst te zijn met muzikale omlijsting. Het hoogtepunt bestaat uit een ellenlange toespraak van de uitbater die lustig verhaalt over zijn familiebedrijf en die door een ontmoeting met drie Leidse meisjes jaren geleden een cultuurwende blijkt te hebben doorgemaakt. Deze drie dames hebben de uitbater een opleiding gegeven tot gids, waarna hij klaarblijkelijk een tikkeltje de weg is kwijt geraakt. De band moet het overigens niet hebben van de individuele zangkwaliteiten, maar het collectief swingt aardig. Zo verleidelijk, dat we niet meer kunnen (mogen) blijven zitten – we moeten dansen!

De nieuwe dag begint vroeg maar feestelijk vanwege de zestigste verjaardag van ons aller Wim. Hij is door de verschillende tijdzones welgeteld ruim 31 uur jarig, zodat er voor eenieder genoeg tijd resteert om hem hartelijk te feliciteren.

Deze ochtend werken we voor het eerst samen op één bouwplaats. Er moet van nog van alles gebeuren: knippen, buigen, vlechten, zeven, stenen sjouwen (ongeveer 300 tot 600) en stenen hakken.

Nadat de kleinsten van het buurtschooltje de door Habitat meegebrachte piñatas hebben open gemept, leggen we het werk neer. Dit was het, het bouwen zit erop. Maar we vertrekken natuurlijk niet zonder afscheidsceremonie! Na speeches van Habitat's lokale staf en vrijwilliger Maria, mogen Ruud en Bart namens het HBC team homeowners Felipa en Marcello officieel feliciteren met hun nieuwe huis, inclusief bijbel en foto van het ons team. Er worden dankwoorden gesproken. We zijn blij dat we hebben kunnen bijdragen aan een betere toekomst voor deze gezinnen.

En terwijl wij denken bij te kunnen komen van de lokale rituelen, wordt het volgende hoogtepunt aangekondigd: taart en vuurwerk voor Wim!

Lunch, laastste knuffels en dan gaan we. Stoffig maar voldaan. Met een busrit naar Guatemala City van minstens 4u voor de boeg, hijsen wij ons in een iets te krappe bus. Ook hier kunnen we volop genieten van het filegeweld dat de wegen rondom de hoofdstad kenmerkt. 

Aangekomen in het hotel dringt het tot ons door dat de tijd werkelijk gevlogen is. Het lijkt als de dag van gisteren dat we voor de eerste keer incheckte. Iedereen krijgt de gelegenheid om zich op te frissen voor het laatste avondmaal. Het restaurant ligt om de hoek van het hotel en ook daar geeft een lokale band zich ten beste met lokale deuntjes. Regelmatig wordt ze gevraagd om het volume te verlagen, want er moet gespeeched worden. Anko heeft een persoonlijke toespraak voor alle deelnemers, maar ook hijzelf wordt even in het zonnetje gezet, en terecht.  

Het zit erop. De reis was een groot succes en de groep geeft vrijwel unaniem aan dat men ook aan de volgende trip naar Sri Lanka zal deelnemen. Duidelijker kan men succes niet uitdrukken. 

Harold en Jennifer

Prachtige start van de dag

, na de grote stukken koe en een enkele super pollo uit ons Urugyaans restaurant van gisteren avond weer vol energie. Voor degenen die nog niet eerder bij Filipa waren geweest, even wennen aan het prachtige uitzicht. De plek onder de mooie boom geeft iets heel gezelligs. Mooie voortgang gemaakt, lekker gewerkt met een uitgekiende arbeidsvitamine


 
We hebben zo onze specialisten: Ruud (onze hoffotograaf) geeft als echte technicus les in hoe we het goede gereedschap correct moeten gebruiken. Wilma kent de echte bouw termen.
 
onze lokale begeleider Makinsie werkt volop mee, iets dat op andere bouwplaats ook al positief was opgevallen. Heel leuk

 
Lunch gesprek opvoeding van jongens. Veel uitwisseling van ervaring, maar geen eenduidige oplossing
 
Menue: spaghetti groente mix , gevulde kip en tortilla en cola van een goed jaar

 
Werk: beton mixen en storten, ijzer buigen en knippen, betonijzer structuren met veel vlinderen en wapening . Schotjes uit stenen slaan ( meer dan 2kanten van 120 stenen), beter bekend als hamertje tik.

 
Ook weer een mooie ervaring om met een lijntjes van 10 plus 2 scheppers de door de vorige groepen gemaakte sleuven nu weer vol te storten ( volgens Wim 4 kuub) 

 
Viel een beetje tegen dat het aanpalende winkeltje geen bier had, maar dat hebben we bij het tankstation bij de scherpe hoek, gelukkig opgelost.
 
Bij aankomst in het hotel was er meer bier en de echte “Stolwijkse” kaas van Ad ( zo goed Ad?), wat al het geleden spierenleed verzachtte. 

 
Op naar de finale 
 
Jan

Jeno y Vacia

 

Dat was voor ons de kreet van de dag. De dag was donderdag, de vierde werkdag van onze Habitat trip naar Guatemala. Volgens sommigen de moeilijkste dag omdat de vermoeiheid begint mee te spelen. Anderen zeggen: morgen is het al weer voorbij. Zoals gebruikelijk werden wij weer gesplitst in twee groepen. Daarmee is de dagelijkse competitie ook weer gestart: wie komt het verste met zijn bouw vandaag. Aan het eind van de dag is er meestal nauwelijks verschil. Ik zat vandaag bij huisje Marcello. Onderweg naar de bouwsite stopten we nog even om een blik te werpen op het prachtige meer. Dit uutzicht zou je mee willen nemen naar het toch wat saaie Hollandse platreland. Op de bouwplaats zagen wij dat gisteren, terwijl wij de vier cook -stoves aan het bouwen waren, de locals al het ijzerwerk al in de door ons met veel moeite gegraven sleuven geplaatst hadden. (Overigens nog goed om te melden dat ieder een goed gevoel hadden overgehouden aan de vorige cook-stove dag. Een concreet produkt waarmee de de bewoners op een gezonde manier hun maaltijd kunnen prepareren. 
Bouwen voor een aardbevingsbestendig huisje betekent veel ijzerwerk in de muren in brengen. Terwijl enkelen zich bezighielden met het ijzervlechten storten anderen zich op het aanmaken van het beton. Zand werd vermengd met cement. Wat een stof gaf het weer. Maar zoals een oud Habitat adagium zecht: een dag zonder stof is een dag niet geleefd. Volle kruiwagens met zand en basalt grint werden over ruim honderd meter bergopwaarts aangesleept. Goed gemengd met water geeft dat de goede basis voor het fundament van het huisje. Onze locale medewerker Filippe was een meester in dit vakwerk. Onverdroten en niet aflatend ging hij aan de slag. Er werd een enorme hoop beton gemaakt; het leek wel voor drie huizen. Maar dan heb je beton en moet het nog op de juiste plaats gestort worden. De bekende transportmethode werd opgestart; we maakten een treintje van mensen. De beton werd in emmers gestort en gingen vervolgens van hand tot hand elkaar telkens waarschuwend dat er weer een volle emmer aankwam. Dat ging met de luide kreet: Volle. En de lege emmer ging terug met de uithaal: Lege. Onze Guatemalese collega’s begrepen het niet. Uitgelegd wat het betekende gaven zij de juiste Spaanse benaming: Jeno voor Vol en Vacio voor Leeg. Uren lang gingen deze kreten door de lucht waarbij aan het eind wij de Spaanse woorden gebruikten en de locals de Nederlandse al hadden ze wat moeite met ons woord Leeg. Er was een hele hoop beton gemaakt maar tegen lunchtijd bleek het niet voldoende. Meer maken was niet gemakkelijk. Het water was op. Het gemak waarmee je in Nederland een kraan openzet gaat hier niet op. Slechts één uur per dag kan er hier maar water getapt worden. Door alle emmers en vaten en het laatste restje drinkwater te gebruiken kon nog net genoeg beton gemaakt worden om het fundament af te maken. Daarmee zat deze dag er weer op. We maken het huisje niet helemaal af maar het feit dat wij een stevig fundament gelegd hebben geeft voldoende voldoening om ook de laatste dag tot een succes te maken. 
 
gerard

Guatemala

Samengekomen in Guatemala met een grote cultuurkloof
Is het  geweldig om samen met de locals te bouwen aan een mooie stoof
Verschillende mensen, verschillende culturen en verschillende religie
Maar het belangrijkste eindresultaat: een blije en gelukkige familie

Charles, Eelo, Paul en Ruud

Een goed huis

 Een goed huis heeft schoon water, een goede wc en een veilige kookgelegenheid.
Families bouwen een fornuis in vijf dagen, wij gingen de uitdaging aan om in 1 dag vier kookovens te bouwen.
Al het materiaal was er. En ook vakkundige ondersteuning van Jorge. Habitat kantoorman die ook kan metselen.
Team Maas, het vanouds bekende familiebedrijf , was al uitgebreid met neef Bart. Voor de gelegenheid deed ook flex kracht Gerard mee. Ook groot, en ook een achternaam met een M. Logisch dus.
Opdrachtgeefster Lucia en haar zoons bleven vol verwachting in de buurt terwijl wij door Makenzie en Jorge op gang geholpen werden.
De keuken was zwart geblakerd van het voormalige houtvuurtje. Ondanks een poging tot schoorsteen...
Dus: stenen klaar zetten, fundering maken, specie mengen. Alles tussen de kippen en kuikens door.Jorge had duidelijk ook nog eens het talent van een boekhouder: rustte niet voordat alles loepzuiver en waterpas stond. Goed, want zo’n kookoven moet even mee.
Tussendoor aten we in de school, en werd er gevoetbald met de jongens. Kleine meisjes stonden er verlegen bij.
Het precisie werken viel in de smaak van de dames: geanimeerde conversatie in Maya taal. De kookoven staat fier in de oude keuken, klaar voor tortilla’s, bonen en kip. Zonder roetlongen, en met zuiniger hout gebruik.

Trude Maas- de Brouwer

1 2 3 Volgende
3 pages in total

Build a virtual house in Guatemala

  • 1Lay the foundation yourself
  • 2Invite your friends to help building this house
  • 3With your donation, real houses will be built