Namasté 5

RSS Follow this blog

Van 28 april t/m 6 mei gaat team Namasté 5 bouwen in Kenia. Lees hun belevenissen op de blog. Bekijk hier de teampagina.

Klik hieronder voor een album met alle foto's en films

 

 

Jeffrey, een afscheidsgedachte

Bye bye but not forever

Dat waren de woorden die de kindjes zongen toen we voor het laatst bij de bouwplaats in de bus stapte. Al die lieve moppies die we denk ik wel het meest gaan missen na deze reis.

Ik ben vooral trots. Trots op wat wij hebben gedaan, want wij zijn toch helemaal vanuit Nederland naar Malawi gekomen. Trots dat we aan het eind van 5 dagen bouwen 2 huizen hadden staan.
En trots op het hele team voor een fantastische bouwreis die ik nooit zal vergeten!

Dit was mijn eerste bouwreis en zeker niet mijn laatste!
Dus op onze laatste avond zeggen wij
bye bye Malawi but not forever.

Annelie, de laatste bouwdag

 4 mei. De laatste bouwdag. Een dag met gemengde gevoelens, de laatste loodjes en veel dansen. De laatste loodjes die wegen het zwaarst, wel in mijn geval en voor sommige anderen was dit wel het geval. Jeroen en Frits hadden nog steeds wat last van hun maag en ik van mijn voeten en keel. De rest werkte hard in de bloeiende zon om alles rondom de huizen mooi te maken. Harken, met stenen en kruiwagens sleuren ... alles ging vlot vooruit.

Toen het dak op het Niek-huis klaar was, mochten we alle halve stenen op de vloer van het huis leggen. Voor deze laatste opdracht vond ik dat ik ook nog wat kon helpen dus zat ik in de stenentrein samen met alle anderen. Sifra en Jeffrey waren de puzzelaars van dienst. Met de laatste deuntjes muziek en iedereen die zo vlot hielp, ging alles goed vooruit en voor we het wisten waren we klaar en konden we lekker smullen van het eten dat de families gemaakt hadden. Samen met de families aten we de feestmaaltijd op en iedereen genoot ervan. Na de feestmaaltijd startte de eindceremonie die wel meer dan een uur duurde. Het begon met een aantal toespraken en voor we het wisten stonden we weer allemaal te dansen. Wat ook extra leuk was, is dat iedereen een certificaat kreeg van de ‘Community Chief’. Gemende gevoelens zeg ik, want hoe leuk het ook allemaal was, voor mij was het ook met spijt in het hart dat dit het einde van de week was. Het was zo’n fijne week met iedereen van het habitatteam en iedereen in Malawi. De ceremonie eindigde met het ‘hoogtepunt’: onze macarena.

Natuurlijk deden de lieve kindjes ook weer mee. Voor we vertrokken namen we nog leuke foto’s voor beide huizen samen met de families en namen we afscheid. Goodbye but not forever. Dat zongen de kindjes als we vertrokken. Ik hoop echt uit de grond van m’n hart dat dit ook klopt en dat we snel terug kunnen komen naar dit mooie land samen met Niek en Anko om de huizen te bekijken en samen nieuwe families blij te maken.

Eens aangekomen in het hotel kregen we nog een extra dansceremonie. Heel mooi maar het duurde net een beetje te lang, want het was al een lange dag geweest. Bovendien moesten we ook nog gaan eten in een restaurant als afscheidsdiner van habitat Malawi. Ook dit was weer heel leuk en lekker. We kregen ook cadeautjes van Andrew en Bernadette. We eindigden deze dag met (natuuurlijk) een spelletje weerwolven, maar ook met een mooie speech van Karin. Ieder van ons kreeg een mooie foto met 15 mooie woorden. Daarom wil ik ook deze blog eindigen met een bedanking aan Karin, want ze was een topreisbegeleidster.

Dankjewel Karin voor alle goede zorgen en de superbegeleiding! En dankjewel IEDEREEN voor deze adembenemde trip! We mogen trots zijn op wat we samen bereikt hebben! 

Together Everyone Achieves More!
Annelie

Gerard, Oplevering van het Niek en Anko huis.

Vandaag de oplevering van de huizen. Eigenlijk zijn er geen woorden voor hoe deze dag verliep gezamenlijk met de community, de families en alle kinderen uit een straal van ruim 3 kilometer rondom de huizen. Toespraken, maar vooral zang en dans, high fives, boxes en knuffels. Maar dat laat ik graag aan de bloggers van de dag over.

Een bijzonder moment van de dag, emotioneel en onroerend voor ons allen was de onthulling van de naam van de door ons gebouwde huizen. Het ene huis is het Niek-huis geworden en het andere het Anko-huis. Het is een heel bijzondere en geweldige Bouwreis geworden. Zo ongelooflijk spijtig dat Niek en Anko er niet bij konden zijn, toch blij en tevreden dat we de beide families in Malawi ondanks dat toch hebben kunnen helpen. Ondanks alle gezelligheid, team-Spirit en kameraadschap zijn Niek en Anko alle dagen in gedachten bij ons gebleven.


Spontaan kwam de gedachten om de huizen de naam van Anko en Niek te geven. Daarnaast stond ook de plaatselijke habitat organisatie stil bij het feit dat Niek en Anko er niet bij konden zijn. Zonder deze bijzondere mensen was deze speciale reis naar Malawi niet tot stand gekomen, zo werd terecht gememoreerd, door de plaatselijke Habitat vertegenwoordiging. We mochten dan ook een tweetal certificaten voor Niek en Anko in ontvangst nemen. Een onroerend moment.


Niek bij deze beloofd zodra je weer hersteld bent gaan we deze reis overdoen met jouw en Anko erbij. En wie weet kunnen we dan ook kijken hoe het er bij het Niek en Anko huis voorstaat.


Het bouwteam Namaste 5.

Ron, Verwondering mid week

De week vordert en heeft weer genoeg verwonderingen opgeleverd
Van allerlei aard

Gisteren hadden we een voetbalwedstrijd bij een school
800 kinderen uit ca 10-12 dorpen uit een straal van ca 3km
Overigens verbazingwekkend: minder dan 25% haalt na 8 jaar de eindstreep

Een heel festijn
Ontvangen door de directeur, in pak en stropdas, die verder uitleg gaf aan hoe ea was georganiseerd
Ik moet bekennen dat mijn gedachte wat afdwaalde
Zijn broek had een onberispelijke lengte vouw voor en achter
Echter aan de zijkanten ook drie dwars vouwen
Ik probeer nog steeds te snappen hoe dat kwam

De wedstrijd zelf was niet echt verwonderlijk
Althans de uitslag 5-2 verloren
Maar ja wat wil je, conditie
Of, zoals de kok s’avond gewoon stelde: leeftijd
Wel weer veel lol van beleefd
Onze 2 punten kwamen van de spijkerharde penalties van Filip

Verwonderlijk was wel de afscheids ceremonie met de directeur
De door ons gesigneerde bal bleek zacht te zijn toen deze door gerard als dank aan de school werd geschonken
Ook het bekende shirtje wisselen was wat apart
Tot grote schrik van ons allen trok gerard zijn shirt uit
Tot nog grotere schrik had hij daaronder het shirtje van Sifra aan
Dat hij het uberhaupt aan kon !!!
De directeur gaf geen krimp

Verwondering ook over de gestaagheid waarmee de bouw vordert
Ondanks dat je soms het gevoel hebt dat de efficiency wegvalt
Het dak gaat er niet af deze week maar zeker erop

Verwondering over het toenemend aantal coladrinkers in de ochtend om darmstelsels te kalmeren
Cola, werkt voor alles. Roestige bouten en darmklachten
En Als kind moest je altijd van die vieze drankjes drinken, waarom?

Ook wonderlijk te constateren dat die kinderen hier alles zo snel op pakken
Teksten van de muziek waarop we gisteren dansjes met ze geoefend hebben horen we tijdens de lunch rondgaat
Toch iets te maken met niet verloren onbevangenheid, ondanks armoede??

De dag evaluatie werd gedaan door Duke
Die als architect ons uitleg lag gaf over de geslaagde architectonische opzet van de huisjes hier, en de zeer ecologisch bouwwijze
Uiteraard had niemand hier zo naar gekeken

Maar de meeste verwondering kwam van zijn totaal andere blik op de voetbal wedstrijd
Onze nederlaag was toch het hoogtepunt van onze voetbal carriere
Want wanneer zouden we ooit weer een wedstrijd spelen met 800 toeschouwers ???


Vandaag weer een heel andere dag

Beginnen met bestellen van pizza bij het ontbijt
Maar pizza met extra anschovis ....

Zoals gezegd, het bouwen gaat goed.
Het eerste huis is vandaag klaar gekomen om het dak te plaatsen
Je ziet de toekomstige bewoonster steeds blijer gaan kijken, het licht in de ogen komt terug

Dit brengt me tot de grootste verwondering tot nu toe
Hoe kunnen sommige mensen leven in hun huidige huisjes

Vandaag hebben we een woning bezocht dat in februari is opgeleverd
De eigenaresse bleef maar juichen, zo blij was ze
Logisch als je haar oude huisjes zag

2x2 mtr donker hok, nog kleiner dan een schuur voor je fiets, vuil en stoffig, waar ze met z’n zevenen in moesten leven

Dat mensen zou moeten leven
Vrouwen in zo’n omgeving leven aan kinderen moeten schenken

Het is duidelijk
Geluk komt niet van luxe maar van een goede basis

Maar alles begint met waar je geboren bent

En verbazendwekkend dat we zo weinig doen met z’n allen om het leven van anderen te verbeteren

Ruud, bouwdag 4

 

MATOPE.


De dag begint voor ons zoals elke dag hier in Malawi. Half zeven op, klaarmaken voor ontbijt, aan tafel en de bodem voor de dag leggen. Weer terug naar de hotelkamer, omkleden in de kleding die we al bijna een week dragen en om half acht naar de bouwlocatie.

We rijden ditmaal direct door naar huisje 2 om een bezoek te brengen aan de buurvrouw die 2 maanden geleden haar Habitat woning heeft ontvangen. Ze begroet ons - en bovenal Karin - meer dan hartelijk. Ze staat staat te dansen van blijdschap, knuffelt Karin en ondertussen roept zij 'Habitat, Habitat'. Vol trots laat zij haar woning zien en ik ben onder de indruk. Niet alleen van de woning, ook van haar. Zij raakt mij, een moeder van 6 kinderen die het met minder dan weing moet stellen. Zij is waanzinnig blij met haar woning en ik voel haar blijdschap binnenkomen. Haar blijdschap werkt aanstekelijk en ik ben ook blij. Daarna lopen we naar buiten naar het hutje dat zij tot 2 maanden geleden heeft bewoond. Weer wordt ik geraakt maar nu voel ik tranen opkomen. Ik begrijp gewoon niet dat hier 7 mensen in hebben kunnen wonen. Maximaal 4 vierkante meter, wonen op een vloer van aarde, geen ramen en alleen maar een opening die dient als deur en beluchting. Een dak dat deze naam niet mag dragen en ik wordt naar de andere kant van mijn emoties getrokken. Nu voel ik tot diep in mijn haarvaten verdriet opkomen en ik moet even goed ademen.

Jeffrey en ik lopen tussen de weilanden door naar huisje 1 en langzaam kom ik weer tot mijzelf. Ik ben dankbaar dat ik in Nederland ben geboren en ik ben meer dan dankbaar dat we met team Namaste hier in Malawi 2 huizen mogen bouwen.
We gaan huisje 1 verder afmetselen zodat de dakspanten erop kunnen zodat morgenochtend het dak erop kan. Morgen willen we de oplevering doen als team, dus moeten we nog even aanpakken. Samen met Jeffrey mag ik het deel boven de voordeur en verranda afmetselen. Hoe mooi is dit? Samen met je zoon vele duizenden kilometers van huis waanzinnig werk verrichten. Een unieke en onvergetelijke belevenis.

Metselen doen we met klei die hier direct uit de grond wordt geschept en vermengd met water. Als we het nodig hebben roepen we 'matope' en dan wordt het ook bijna direct aangeleverd. Het idee dat we na morgen hier niet meer om hoeven te vragen voelt raar.
Na ons metselwerk te hebben afgerond gaan we lunchen. Heel team Namaste luncht samen en na de lunch wordt door ons allemaal de hele bouwplaats opgeruimd. Morgen moet  het er picobello uitzien en er moet gedansd kunnen worden.
Ook gaan we huisje 2 afbouwen en de bouwplaats schoonmaken. En misschien, heel mischien mogen we morgen nog een keer matope roepen om vervolgens met een trots gevoel te kijken naar onze bouwerken.
Ruud

1 2 3 Volgende
3 pages in total

Build a virtual house in Kenya

  • 1Lay the foundation yourself
  • 2Invite your friends to help building this house
  • 3With your donation, real houses will be built