De Stiho Groep 8 - 17 september 2017

RSS Volg dit blog

Van 8 t/m 17 september 2017 gaat een team vrijwilligers van De Stiho Groep een weeklang meebouwen aan huizen in Jogjakarta, Indonesië. Volg hun belevenissen hier. Meer weten over dit team klik hier. 

Klik hieronder voor een album met alle foto's van deze bouwreis

 

 

laatste bouwdag

 We begonnen de dag met een bezoek aan een lagere school. Met een Arabische les van Mahmoud en huseyin werden onze werelden verbonden.

Door naar de bouw.

De ochtend werd besteed met het smijten van cement tegen de muur. Een aparte manier om de muur gestuct te krijgen. Het resultaat was er uiteindelijk met het afsmeren met een rij.
Om 12.00 uur begon het middag gebed hieraan hebben Mahmoud, Huseyin en Fahri aan deel genomen samen met de dorpsbewoners.
Later in de middag begon de ceremonie met overdracht van de huisjes door naast de voordeur al onze namen te schrijven. Er werden foto's gemaakt met de bewoners.
Daarna gingen we gezamenlijk bij elkaar zitten en heeft de dorpsoudste een mooi woord gesproken en ons bedankt.
Van ons hebben Nanne en Winie gesproken. Nanne sprak over onze gedeelde waarde: het belang van gezin en gemeenschap. Winie benadrukte dat wij met onze komst niet alleen wat gebracht hebben maar ook veel terug hebben gekregen. Ook had hij het over onze bijnamen hij gaf het dorp de bijnaam sunny side up. En uiteraard werden de dames bedankt voor hun heerlijke hapjes.
Daarna werd gezamenlijk met alle bewoners van het dorp gegeten.
Toen dit alles gebeurd was kwam er een eind aan deze super mooie en leerzame bouwreis.

 

avontuur

Voor ik aan dit avontuur begon wenste mijn indische familie mij veel plezier, een goeie bouwreis en, heel belangrijk bij de indische families, lekkerrrrr eten.

Even dachten wij allemaal dat dit een mooie gelegenheid was om de overtollige kilo's, door hard te werken, kwijt te raken. Want welliswaar werken wij keihard en verbranden we de nodige calorieen, we eten wat af op een dag, de dorpelingen zorgen meer dan goed voor ons.
Zodra we 's ochtends op de bouwlocatie arriveren staat de tafel in de ontspanningsruimte al vol met, op zn indisch gezegd, lekkere nijen. De ibu's (moeders / vrouwen) zijn al vroeg begonnen met koken. 
Fricadel jagung (gebakken maiskoeken) gebakken tempeh en tahu, zoetigheid in bananenblad, emping, fruit, cakejes, ga zo maar door. Dankbaar wordt alles door ons geconsumeerd. 
Als we het lekkers nog maar net achter de kiezen hebben, vertrekken we alweer naar het basecamp voor de lunch. Deze wordt elke dag door de dorpsvrouwtjes voor ons bereidt. We hebben inmiddels in een aantal restaurants gegeten, maar het eten wat we hier krijgen is werkelijk met liefde gemaakt, dat proef je er vanaf. Het is de authentieke smaak, van generatie op generatie doorgegen. 
Voor alle duidelijkheid, de dames beschikken niet over een standaard keukenblokje voorzien van gaskookplaat, afzuigkap, inbouwoven en een aanrechthoogte van 94 cm hoog. Het koken gebeurt op een verhoogd betonblok van ca 30 cm hoog waarin hout wordt gestookt. Het meest luxe voorwerp is een wokbrander op gas. De gerechten die uit deze keuken komen zijn enak (lekker), alsof mijn omaatje het heeft gemaakt.
Als de buiken zijn gevuld rollen we zowat de bus weer in om weer aan de slag te gaan. We hebben weer brandstof, dus we kunnen er weer tegenaan. 
Mocht je denken dat de verwennerij hier ophoudt, dan heb je het mis. Rond de klok van drie, is er weer even rust. Zoals Pieter al schreef, we bevinden ons in een supermarkt, de groente en fruitafdeling wel te verstaan. Mango's, guave, meloen, pisangs, alles groeit hier in overvloed. En als we heel veel mazzel hebben, vinden we 1 van de mannen bereidt in een palmboom te klimmen om kokosnoten te plukken. ' s Middags geen Coca cola, maar vers cocoswater met een rietje!
We hebben het hier goed. Gelukkig mogen we hier nog heel even van genieten.
 
Linda
 
 

De bouw is oan!

 En er wordt meer gebouwd dan alleen wat huizen. Jaja, die worden ook gebouwd hoor, sterker nog, vandaag werd dat juist goed zichtbaar. Op de fundering van gisteren werden de eerste rijtjes blokken gestapeld. 6 hoog kwamen we vandaag! Maar wat werd er dan nog meer gebouwd? Wat dacht je van hechte teams? Hoewel ze elke dag opnieuw geschud worden, worden de relaties en het hele team steeds hechter. Veel klusjes worden in koppeltjes of in groepjes uitgevoerd. En dan zie je dat samenwerken zowel het werk lichter maakt als de pret met elkaar vergroot.  Met vandaag als hoogtepunt een treintje van een man (en vrouw) of 8 die al zingend stenen naar de bouwplek doorgeven. Waar wordt nog meer aan gebouwd? Wat dacht je van de relaties met lokale bewoners en bouwers? Taalbarrières worden overwonnen, met handen, voeten en een lach. Zij leren woorden van onze taal, wij van de hunne. Ook de kinderen worden er bij gehaald, rondgereden in de kruiwagen, spelen en dollen! De dames worden uitvoerig bedankt en geprezen om de heerlijke gerechten en snacks. Zoveel als we afvallen door hitte en inspanning, zoveel komen we ook weer aan door al die lekkernijen. Het is toch heel apart, zo'n dorpje in de heuvels, waar de mensen midden in hun eigen supermarkt wonen. De kokosnoten hangen in de bomen (vandaag klom een amigo, met de welluidende naam Sopran, 10 meter omhoog om speciaal voor ons te oogsten: heerlijk), maar ook ananas, jackfruit, mango, papaya en andere tropische fruitverrassingen, maar ook tabak, pepertjes, rijst, aubergines, pompoenen, zoete aardappelen, eitjes, kipjes, melk, geitjes, koeien en ga zo maar door. Het paradijs binnen handbereik!
> 's Avonds is er ook tijd voor cultuur. Na het diner worden we getrakteerd op een prachtige voorstelling van lokale liefdesdans, een uitgebreid gekostumeerd schouwspel. Geen details hier, "je moet er bij geweest zijn". Tenslotte willen we jullie de nodige bijnamen niet onthouden. Immers, waar een goed groepsgevoel groeit, schieten bijnamen als paddestoelen uit de grond. Eens kijken wie je herkent: Kaai gaaf, Kimpong, Hoesdeboss, Superdick, Dontstopmelissa, Nanne't ei, Marinusdownunder, Jowysbirthday, Anjavlechtjes, Winie de troubadour en Tuktukpiet. Komende dagen wordt het repertoire aangevuld. Blijf er bij om niets te missen van onze avonturen!

Zie ook de prachtige film van Cassandra hier op de site (ca 5 min, volgt morgen, bestand was iets te groot voor het album;)

> Hartelijke groet,

> Pieter

Tweede werkdag

Dinsdag 12 september


Joggen, zwemmen (de sportievelingen onder ons......) een stevig ontbijt en om 8 uur met z'n allen in de bussen op naar het prachtig dorpje in de bergen.

Na een eerste bouwdag waar iedereen hard heeft gebuffeld hebben we allemaal er enorm zin in. We zijn direct naar de bouw gereden waar Lars de groepen heeft ingedeeld voor de 3 huizen.

Huis nr. 1 heeft in de ochtend staal gevlochten. In de middag konden we de fundering verder afmetselen, specie maken, stenen kapot slaan en het laatste stuk nog even graven.

Huis nr. 2 fundering gemetseld en gevlochten. Huis nr. 3 vlechten en zand en stenen kruien. Al met al een lekker dagje gewerkt en blije gezichten achtergelaten. Om 16 uur verzamelen naar de bussen richting hotel.

Niet te vergeten de lunch die erg goed geregeld is door de plaatselijke mensen. Local food en vers fruit. Na de lunch nog even lummelen en een potje voetbal gespeeld.

Om 18.30 uur verzamelen voor het avondeten. We hebben gegeten bij restaurant Balcony in een luxe winkelcentrum. Het eten was voortreffelijk en de bediening daar kon iedereen om lachen.
De toetjes werden eerder besteld dan het voorgerecht. Eerst kwam het hoofdgerecht, voordat we aan het voorgerecht konden beginnen.
En een aantal waren al klaar met eten terwijl de rest nog moest beginnen.

Wederom genoten en weer zin in morgen!
 

WE ZIJN AAN t WERK

 Dag 2: Stiho Bouwreis Yogjakarta

 

Vandaag gaan we echt aan de slag. De wekker gaat iets voor de klok van zeven. Wakker worden, sommigen nemen een snelle duik en daarna een uitgebreid ontbijt met rijst, omelet en vers fruit.


Om 8 uur precies staan onze 2 bussen voor het hotel te wachten. Lars telt de groep, iedereen is present. Na een rit van ongeveer een uur door het drukke en chaotische verkeer van Jogja, rijden we de berg op naar de bouwplek. De bewoners van het dorpje staan ons samen met de vrijwilligers van Habitat for Humanity op te wachten. We krijgen een korte briefing, warming up en gaan aan het werk. Handschoenen aan, helm op en de handen uit de mouwen.

We zijn begonnen met het zwaarste deel, het graven van de fundering. De grond bleek nogal hard en weerbarstig... maar met het juiste gereedschap hebben we de strijd gewonnen. De echte kantoorwerkers hadden al na een uur de eerste blaren, maar dat mocht de pret niet drukken. Niet zeuren maar doorgraven was het motto. We hebben de groep in drieën gedeeld zodat we gelijktijdig aan drie huizen kunnen werken.

Aan het einde van de ochtend werd er een uitgebreide lunch geserveerd in ons base camp. Lekkere Indonesische gerechten, bereid door de lokale bevolking. Heerlijk! De lunch werd gevolgd door een potje voetbal met de jeugd uit het dorp. Dat blijkt altijd een ideale manier om het ijs te breken. Al snel roept Lars de groep bij elkaar, tijd om terug te gaan naar de bouw.

Ondertussen is de temperatuur wat opgelopen, maar een fris windje maakt het goed uit te houden. We graven door. Op naar de gewenste 60 centimeter in de harde grond. Mooi om te zien dat de toekomstige bewoners hard meewerken, terwijl moeder en kinderen zich verbazen over die lange Nederlanders.

In de middag werden we verrast met een verse kokosnoot, heerlijk en gezond! Daarnaast drinken we uiteraard liters water en af en toe een colaatje. Ook de inwoners van het dorp raken steeds meer vertrouwd en lieten zich steeds meer zien in de loop van de dag. Leuk om af en toe contact te hebben ook al versta je elkaar niet heel goed. Met een klein woordje Engels en handen en voeten kom je en heel eind. 

 

Aan het einde van de werkdag hebben we alle gereedschap opgeruimd en stond de bus ons op te wachten. Eerst nog een keer veel water drinken en dan terug naar het hotel. Onderweg zagen we heeeel veel brommertjes, zigzaggend over de weg. We hebben er minimaal duizend gezien. Het toppunt was dat we een brommer zagen met vader voorop, moeder achterop en tussenin een baby die borstvoeding kreeg :)

Na de rit snel onder de douche of nog een plons in het zwembad om vervolgens met de bus naar een restaurantje te gaan in de stad. Hier hebben we heerlijk genoten van de lokale keuken, vooral de vegetarische vis was erg lekker.

 

Jurrien en Kim

1 2 Volgende
2 pagina's totaal

Bouw een virtueel huis in Indonesië

  • 1Leg zelf de fundering
  • 2Nodig je vrienden uit om mee te bouwen
  • 3Van je donatie worden echte huizen gebouwd